Refahyol Sona Erdi

30 Haziran 1997

18 Haziran 1997'de protokol gereği istifasını sunan Başbakan Necmettin Erbakan sonrası 54. Hükümet fiilen sona erdi; Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel hükümeti kurma görevini Tansu Çiller yerine Mesut Yılmaz'a verdi. Yılmaz başkanlığında ANASOL-D (ANAP-DSP-DTP) koalisyonu 30 Haziran 1997'de kurularak güven oyu sürecine girdi. Erbakan'ın başbakanlığı böylece 28 Haziran 1996 – 30 Haziran 1997 arasında 1 yıl 2 gün sürmüş oldu.

Arka plan

Refah Partisi ve Doğru Yol Partisi 28 Haziran 1996'da Ortak Hükümet Protokolü ve Ekleri'ni imzalayarak dönüşümlü başbakanlık esasına dayalı Refah-Yol (54. Hükümet) koalisyonunu kurmuştu; protokole göre ilk bir yılın ardından başbakanlık DYP'ye geçecekti. 28 Şubat 1997 MGK'sında ordu ve bürokrasinin 'irtica' bildirisinin hükümete 18 maddelik tedbirler dayatması, medya ve iş dünyasının hükümete karşı cepheleşmesi ve Cumhuriyet Başsavcılığı'nın RP hakkında kapatma davaları siyasî gerilimi tırmandırırken, Erbakan uzlaşmacı bir hatla hükümeti protokol takvimine kadar sürdürmeyi seçti. Bu gerilim altında protokol süresinin dolması, Erbakan'ın 18 Haziran'da istifasını 'ahde vefa' gerekçesiyle sunmasına zemin hazırladı; ancak istifanın zamanlaması ve yöntemi Demirel'in takdir alanını genişletti ve sonrası için meşruiyet tartışmalarını doğurdu.

Olayın seyri

Erbakan'ın ağzından

Kendi adina da sizlere saygilarimizi sunarak sozlerime basliyorum. Butun ulusumuzun takip ettigi gibi 18 Haziran gunu bizim Dogru Yol Partisi ile bir yil once yapmis oldugumuz protokolumuz uyarinca protokolumuze uyarak Sayin Demirel'e Basbakanliktan istifa mektubumuz sunmustum.
Bu istifa mektubumu simdi huzurlarinizda bir kere daha aynen okuyorum. Refah Partisi ile Dogru Yol Partisi'nin 28 Haziran 1996 gunu aralarinda imzaladiklari Ortak Hukumet Protokolu ve Ekleri belgesindeki taahhutlere uygun olarak ve 28 Haziran 1996 tarihinde Bakanlar Kurulu listesini onaylamanizla kurulan 54. Cumhuriyet Hukumeti bugune kadar yaklasik bir yildan beri butun gucuyle devletimizin yucelmesi, ulkemizin kalkinmasi ve halkimizin refahi için uyum içinde basariyla çalismistir.
Refah Partisi ve Dogru Yol Partisi arasindaki koalisyon protokolune uygun olarak bu bir yillik sureden sonra Basbakanligin Dogru Yol Partisi'ne geçebilmesi için yapmis oldugumuz taahhude ve iki parti arasindaki mutabakata uymak uzere Basbakanlik gorevinden istifa ediyorum. Bu sure içerisinde gerek Basbakan olarak sahsima gerekse 54. Cumhuriyet Hukumeti'ne ve onun uyelerine çalismalarimizda gosterdiginiz yakin ilgi ve desteklerinizden dolayi tesekkurlerimi arz eder saygilar sunarim.
Iste bizim istifa mektubumuz apaçik ortada. Basarili bir hukumet sadece ahde vefa ornegi gosteriyor. Protokolunun geregi olarak en guzel bir ahlak ornegi gosteriyor. Bu siyasi tarihimize boyle geçecek, butun milletimizin kalbini fetheden bir guzel olaydir. Bundan 70 milyon hepimiz iftihar etmeliyiz ve ediyoruz 70 milyon olarak.

Sonuç

30 Haziran 1997'de ANASOL-D hükümetinin kurulmasıyla 54. Hükümet hukuken ve fiilen sona erdi; Erbakan'ın başbakanlığı kesintiye uğradı ve Millî Görüş yaklaşık bir yıl aradan sonra hükümet dışında kaldı. Demirel'in Çiller yerine Yılmaz'ı görevlendirmesi uzun yıllar 'Anayasal teamüle aykırılık' tartışması olarak anıldı, ANASOL-D ise 28 Şubat sürecinin parlamenter ayağı sayılarak RP'nin kapatılması (Ocak 1998) ve Erbakan'a siyaset yasağı yolunu açan iklimi pekiştirdi. Erbakan ve çevresi 30 Haziran'ı 'protokole sadakatin cezalandırılması' olarak çerçeveler; muhalif anlatı ise istifanın 28 Şubat baskısı altında zaten kaçınılmaz olduğunu ve ANASOL-D'nin Meclis güven oyunu alarak meşruiyet kazandığını vurgular.

İhtilaflı noktalar

İddia: Erbakan 28 Şubat askerî-sivil baskısı yüzünden istifaya zorlandı; protokol sadece bahaneydi
Durum: belirsiz
Erbakan basın toplantısında istifayı ısrarla 'protokol gereği ahde vefa ve ahlak örneği' diye sunar, 'ülkede gerginlik varmış da hükümet bunun için istifa etmişmiş. Hayır!' diyerek baskı tezini reddeder. Dönem basını, TBMM Darbeleri Araştırma Komisyonu Raporu (2012) ve kimi akademik çalışmalar ise istifanın zamanlamasını 28 Şubat MGK'sı ve kapatma davası baskısının doğrudan sonucu sayar. İki anlatı da birincil beyan ve olgu kronolojisiyle kısmen desteklenir; tek nedene indirgenemez.
İddia: ANASOL-D azınlık dayatmasıydı; Meclis çoğunluğu Çiller başbakanlığında hükümeti destekliyordu (278-282 imzalı belge)
Durum: belirsiz
Erbakan basın toplantısında RP 158, DYP 112 ve BBP 8 toplamı 278 imzalı belge ve ek beyanlarla 280-282'ye ulaşılacağını, dolayısıyla Meclis'te 275'in üstünde çoğunluk bulunduğunu, Yılmaz'a verilen görevin bu tabloyu yok saydığını söyler. Resmî TBMM güven oylaması ise farklı bir tablo verdi: DYP'den kopan DTP milletvekilleri ve bağımsızların katılımıyla Yılmaz 12 Temmuz 1997'de güven oyu aldı. İmzaların resmî TBMM tutanağına geçtiğine dair toplu bir tutanak bulunamadı, beyanların bağlayıcılığı tartışmalı kaldı.

Kaynaklar